Σεντέλλα

6,50 

ΤΟ ΕΛΙΞΗΡΙΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ θεωρείται πως έχει ηρεμιστικές και αγχολυτικές ιδιότητες.

Υποστηρίζεται πως επιδρά “κατευναστικά” στο κεντρικό νευρικό σύστημα αυξάνοντας παράλληλα τη συγκέντρωση “αναζωογονεί” ολόκληρο το νευρικό σύστημα έχοντας θετικές επιπτώσεις και στους τομείς της βελτίωσης της μνήμης και της δυνατότητας συγκέντρωσης.

Υποστηρίζεται ακόμη πως η κατανάλωση Σεντελας βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος, ενδυναμώνοντας τα τοιχώματα (και μειώνοντας τη σκλύρηνση) των αιμοφόρων αγγείων και “ρίχνοντας” τη πίεση. Με το τρόπο αυτό, φέρεται να είναι αποτελεσματική σε περιπτώσεις όπως είναι η φλεβίτιδα και η κακή κυκλοφορία στα άκρα.

Ραβέντι

4,00 

Σε μικρές δόσεις χορηγείται ως αντιφλεγμονώδες. Είναι στυπτικό και βοηθά σημαντικά στη βελτίωση της όρεξης και την ομαλοποίηση της λειτουργίας του πεπτικού συστήματος. Επίσης είναι χρήσιμο για την καταρροή του στομάχου και των εντέρων αλλά και δυσπεψία. Είναι χολαγωγό , χρησιμοποιείται σε μεγάλο βαθμό ως καθαρτικό για τη χρόνια δυσκοιλιότητα και εντερική ατονία. Μαλακώνει τις αιμορροΐδες και ραγάδες του ορθού. Στη λαϊκή ιατρική το ραβέντι (ρίζα) ως εκχυμα χρησιμοποιείται ως επανορθωτική θεραπεία για την αναιμία,τη φυματίωση διάφορες διαταραχές του πεπτικού συστήματος και της χοληδόχου κύστης νόσου.

Πικρόξυλο (Quassia Lignum)

7,20 

Το πικρόξυλο είναι ένα βότανο με εξαιρετικές ιδιότητες κατά του σακχαρώδη διαβήτη και της χοληστερίνης. Ρυθμίζει και τα δύο αποτελεσματικά και θεωρείται ο καλύτερος ρυθμιστής της γλυκόζης.

Στο κόσμο, είναι περισσότερο γνωστό για την εντυπωσιακή ρύθμιση του σακχάρου και των λιπιδίων (χοληστερίνης) του αίματος. Μια ιδιότητα που φαίνεται να είναι ισχυρότερη σε σχέση με άλλα βότανα της κατηγορίας αυτής. Βοηθά επίσης και στο αδυνάτισμα και τη δυσκοιλιότητα.

Επιστημονικές έρευνες δείχνουν, τη προστατευτική δράση του φυτού έναντι ορισμένων μορφών καρκίνου (λευχαιμία κλπ.) καθώς και ενάντια στην εμφάνιση ελκών του γαστρεντερικού συστήματος.

Πασιφλώρα

4,00 

Το βαμμα Πασιφλωρας (Passiflora incarnata) περιέχει τα ίδια ενεργά συστατικά με το αποξηραμένο βότανο πασιφλώρα. Στη σύγχρονη βοτανοθεραπεία, η Πασιφλώρα θεωρείται πως είναι ένα βοτανο με ήπια, αλλά ιδιαίτερα αποτελεσματική, ηρεμιστική δράση. Θεωρείται πως επιδρά στο κεντρικό νευρικό σύστημα αντιμετωπίζοντας διαταραχές όπως είναι το άγχος, η μελαγχολία, η υπερένταση και η υπερβολική νευρικότητα.

Μπελλαντόννα

6,00 

Το όνομα Μπελλαντόννα Άτροπα (Atropa Belladonna) δόθηκε από τον διάσημο αρχαίο έλληνα φυσιοδίφη Διοσκουρίδη (Άτροπα) από το όνομα μίας εκ των τριών Μοιρών , Άτροπο, η οποία έκοβε το νήμα της ζωής.

Belladonna (bella – donna) στα ιταλικά και ισπανικά σημαίνει ωραία γυναίκα και εικάζεται ότι η ονομασία προέρχεται από το γεγονός ότι οι γυναίκες της αριστοκρατίας χρησιμοποιούσαν τον χυμό του φυτού στο νερό τους για να πετύχουν διαστολή της κόρης του οφθαλμού και μια πιο γυαλιστερή όψη του.

Η Atropa belladona είναι εξαιρετικά δηλητηριώδης. Ο υψηλός βαθμός τοξικότητας της υπάρχει σε όλα τα μέρη του φυτού και ιδιαίτερα στους σπόρους, τις ρίζες και τα φύλλα. Το φυτό χρησιμοποιείται κυρίως μετά από έκθλιψη (γουδί) ,βρασμό και το χυμό ανακατεμένο με αλκοόλ ή εμβαπτισμό.

Μανδραγόρας

8,00 

Ο μανδραγόρας έχει μια μακριά καφέ ρίζα σαν παντζάρι. Στους αρχαίους καιρούς πιστεύονταν ότι ο Μανδραγόρας είχε μαγικές δυνάμεις. Η διχαλωτή ρίζα του παρομοιάζονταν με ανθρώπινο σώμα και πίστευαν ότι είχε δυνάμεις από τα σκοτεινά πνεύματα της γης. Για να ξεριζώσουν το μανδραγόρα έπρεπε να το κάνουν μόνο μεσάνυχτα και μετά από απαραίτητες προσευχές και τελετουργίες. Κάποιος ζωγράφιζε τρεις κύκλους γύρω από το φυτό με ένα μυτερό κλαδί ιτιάς και μετά έδεναν ένα μαύρο σκύλο στο φυτό με ένα σπάγκο. Ανθρώπινα χέρια δεν έπρεπε να έρθουν σε επαφή με το φυτό. Πιστεύονταν πως όταν ο μανδραγόρας έβγαινε από το έδαφος έβγαζε μια στριγκλιά που σκότωνε ή τρέλαινε όποιον δεν είχε προφυλαγμένα τα αυτιά του εκείνη την ώρα. Ακόμα από την εποχή της βίβλου στην Γένεση υπάρχουν αναφορές για την χρήση του Μανδραγόρα σαν αφροδισιακό και σαν βοτάνι για τεκνοποιία. Η Ραχήλ απελπισμένη που δεν έκανε παιδιά με τον Ιακώβ κατέφυγε στον μανδραγόρα για να γεννήσει τον Ιωσήφ. Στο μεσαίωνα το φυτό ονομάζονταν “μήλο του σατανά” και πίστευαν ότι προκαλούσε τρέλα. Πίστευαν ότι κάτω από τα δέντρα που γίνονταν απαγχονισμοί φύτρωνε μανδραγόρας από το σπέρμα των κρεμασμένων. Ο μανδραγόρας ήταν βασικό συστατικό για τα μαντζούνια των μαγισσών της εποχής και το πιο κοινό παράδειγμα της κατάχρησης των φαρμακευτικών ιδιοτήτων των φυτών από αυτούς που είχαν εμμονές με τις μαγικές και οργιαστικές τελετουργίες με τις οποίες μερικά παραισθησιογόνα ναρκωτικά φυτά είχαν στενά συνδεθεί. Σήμερα, η σύγχρονη επιστήμη έχει αποφανθεί ότι οι ρίζες του μανδραγόρα περιέχονται στην κατηγορία των αναλγητικών όπως η μπελαντόνα και τα φύλλα της κόκας. Δύο από τα ενεργά χημικά συστατικά του μανδραγόρα είναι η ατροπίνη και η σκοπολαμίνη δύο ισχυρά κατευναστικά. Ο μανδραγόρας έχει επίσης μεγάλη περιεκτικότητα σε μανδραγορίνη, ένα ισχυρό υπνωτικό και ναρκωτικό. Είναι έτσι εύκολο να καταλάβουμε γιατί αποδίδονται στο φυτό αφροδισιακές ιδιότητες όπως επίσης ο κίνδυνος να προκαλέσει τρέλα η και θάνατο. Είναι εμετικό και καθαρτικό προξενώντας συστολές στο στομάχι. Αλλά σε κάθε περίπτωση η απευθείας λήψη της ρίζας δεν συνιστάται. Τα αποτελέσματα από την χρήση του μανδραγόρα είναι είναι εξαιρετικά απρόβλεπτα και πολύ τοξικά.

Λεόνουρος

9,00 

O λεονουρος χρησιμοποιείται στη σύγχρονη βοτανοθεραπεια κυρίως για την αντιμετώπιση καρδιακών προβλημάτων καθώς και για την ομαλοποίηση της περιόδου. Ο λεονουρος είναι ένα από τα σημαντικότερα βοτανα για την τόνωση της καρδιακής λειτουργίας. Χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση της υπέρτασης και της ταχυκαρδίας. Υπεύθυνο για την αποτελεσματικότητα του είναι το αλκαλοειδές λεονουρίνη (leonurin), το οποίο διαστέλει τις αρτηρίες (κύριες και δευτερεύουσες) και βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος στον οργανισμό. Γενικότερα ο λεονουρος είναι ένα καρδιοτονωτικό που μειώνει τη πιθανότητα δημιουργίας θρόμβων στο αίμα, μειώνει τη χοληστερίνη και τα τριγλυκερίδια (με συστηματική χρήση) και το οποίο είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό σε περιπτώσεις που οι καρδιακές διαταραχές οφείλονται σε νευρική υπερένταση και μεγάλο άγχος. Ο λεονουρος είναι επίσης πολύ αποτελεσματικός για την ομαλοποίηση της περιόδου (ειδικά σε περιπτώσεις που η ροή του αίματος είναι ανεπαρκής ή έχει καθυστερήσει η περίοδος) και την αντιμετώπιση της αμηνόρροιας και δυσμηνόρροιας. Το συστατικό που θεωρείται υπεύθυνο για την αποτελεσματικότητα του λεονουρου στην ομαλοποίηση της περιόδου είναι το γλυκοζίδιο λεονουρινίνη (leonurinine) Επισης συνισταται η κατανάλωση του λεονουρου για την αντιμετώπιση του υπερθυρεοειδισμού.

Λαγοκοιμηθιά (Teucrium Chamaedrys)

5,00 

Η λαγοκοιμηθιά είναι ένα από τα βότανα το οποίο θα συναντήσετε με πολλές ονομασίες, με πιο γνωστή το τεύκριο. Η λατινική της ονομασία είναι teucrium chamaedrys, ενώ η θεραπευτική του δράση είναι αναγνωρισμένη από την αρχαιότητα!

Μπορείτε να το καταναλώσετε για αντιμετώπιση του κρυολογήματος και πεπτικών προβλημάτων, ενώ προστατεύει το αναπνευστικό σύστημα.

Το εν λόγω βότανο, έχει κάποιες πολύ σημαντικές δράσεις τις οποίες δεν μπορούμε να παραλείψουμε, διότι είναι σπανιότατες. Είναι υπογλυκαιμική, με αποτέλεσμα να ομαλοποιεί τα επίπεδα σακχάρου, ενώ παράλληλα μειώνει τα επίπεδα χοληστερόλης. Η ευεργετική της δράση σε σχέση με το κυκλοφορικό σύστημα, συμβάλλει στη μείωση της αυξημένης πίεσης και προστατεύει το κυκλοφορικό σύστημα.

Μια ακόμα σπάνια ιδιότητα της λαγοκοιμηθιάς είναι η προστασία που προσφέρει στο ήπαρ, και γενικότερα στα όργανα προστατεύοντας από οξείδωση! Δεν περιορίζεται βέβαια στις σπάνιες θεραπευτικές ιδιότητες που προσφέρει, αλλά έχει και άλλες σημαντικές αλλά όχι τόσο σπάνιες ιδιότητες, όπως αντιφλεγμονώδεις, αντιμικροβιακές και στυπτικές.

Άξιο αναφοράς είναι ότι το τεύκριο, παρά τις πολλές ευεργετικές και δραστικές ιδιότητες που παρέχει, δεν έχει καμία καταγεγραμμένη παρενέργεια, οπότε μπορείτε να το καταναλώνετε άφοβα, αλλά πάντα με μέτρο.

Κυπαρισσάκι

2,50 

Το υπέργειο τμήμα έχει διουρητικές , λιθοδιαλυτικές και αντιυπερχλωρυδριακές ιδιότητες . Θεωρείται ιδιαίτερα αποτελεσματικό βότανο για τις πέτρες στα νεφρά και την ουροδόχο κύστη και σήμερα χρησιμοποιείται σε πολλά βοτανικά μείγματα ή μόνο του για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων. Το αφέψημα του φυτού χρησιμοποιείται κατά της ξινίλας του στομάχου, των πεπτικών ελκών, των εντερικών σκουληκιών, για το κρυολόγημα και την ναυτία του ταξιδίου. Δρα ως ορεκτικό και βοηθά στη χώνεψη εξουδετερώνοντας τα αέρια. Αυξάνει την εφίδρωση και έχει αποχρεμπτική δράση. Διεγείρει και τονώνει τον οργανισμό και ωφελεί σε ζάλη. Είναι χρήσιμο σε διαταραχές του οργανισμού λόγω υπερβολικής ζέστης. Το συμπυκνωμένο αφέψημα του φυτού είναι καλό υπακτικό. Γαργάρες με αφέψημα δρουν επουλωτικά σε πληγές του λάρυγγα και του στόματος.

Καψέλλα

8,00 

Αυτό το βότανο έχει μακρά ιστορία χρήσης ως στυπτικό και αντιαιμορραγικό και χρησιμοποιήθηκε ειδικά για τη βαριά αιμορραγία της μήτρας.

Αμερικανοί εκλεκτικοί γιατροί του 19ου αιώνα χρησιμοποίησαν το πορτοφόλι του ποιμένα για τη θεραπεία της αιματουρίας και της μηνορραγίας.

Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, αυτό το βότανο χρησιμοποιήθηκε για να σταματήσει την αιμορραγία όταν δεν υπήρχαν άλλα φάρμακα.

Η θεραπεία της βαριάς εμμηνορροϊκής αιμορραγίας φαίνεται δικαιολογημένη μέσω εμπειρικών στοιχείων.

Η αιμοστατική δράση του εκχυλίσματος μπορεί να οφείλεται σε ένα πεπτίδιο με δράση παρόμοια με την ωκυτοκίνη.

Ωστόσο, η χρήση του για σοβαρή αιμορραγία της μήτρας δεν συνιστάται λόγω αναξιοπιστίας.

Ιτιά Φλοιός

4,00 

Δρα ως τονωτικό ,αντιπυρετικό, αντιρρευματικό.

Τα χρησιμοποιούμενα μέρη είναι ο φλοιός και τα φύλλα. είναι πηγή ακετυλοσαλικυλικού οξέος (ασπιρίνη) και σαν ασπιρίνη, έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Όμως δεν παρουσιάζει τις παρενέργειες που έχει η ασπιρίνη στο στομάχι. Και αυτό γιατί ο φλοιός της Ιτιάς δεν περιέχει την ίδια ακριβώς χημική ουσία που περιέχεται στην ασπιρίνη.

Περιέχει σαλικίνη, η οποία μετατρέπεται από τον πεπτικό μεταβολισμό σε σαλικυλικό οξύ, το οποίο είναι η ουσία που ευθύνεται για την αντιφλεγμονώδη δράση του φλοιού της Ιτιάς. Τα επίπεδα της σαλικίνης σε κάθε είδος ιτιάς διαφέρουν. Γενικά πρέπει να πούμε ότι τα ποσοστά σαλικίνης της Ιτιάς είναι χαμηλά και δεν μπορούν να θεωρηθούν υποκατάστατα της ασπιρίνης. Μπορούν όμως να ανακουφίσουν σημαντικά, από πόνους των μυών και των αρθρώσεων με ήπιο τρόπο, ενώ είναι ωφέλιμα σε περιπτώσεις εμπύρετων νοσημάτων όπως το κρυολόγημα και η γρίπη.

Οι ενδείξεις κατά συνέπεια του φλοιού της Ιτιάς είναι σε αρθρίτιδα, διάρροια, κρυολόγημα ή γρίπη, ουρική αρθρίτιδα, πόνοι κατά την εμμηνορρυσία, ρευματικοί και γενικά μυϊκοί πόνοι, πόνοι στη μέση.

Πρέπει επίσης να τονίσουμε ότι ο φλοιός της Ιτιάς δεν αποτελεί υποκατάστατο της ασπιρίνης. Αν παίρνουμε ασπιρίνη για τις αντιθρομβωτικές της ιδιότητες, είναι σημαντικό να εξακολουθήσετε να την παίρνετε γιατί η Ιτιά δεν διαθέτει αυτή την ιδιότητα.

Ινούλα

8,00 

Χρησιμοποιούμε για θεραπευτικούς σκοπούς την ρίζα η οποία συλλέγεται τον Σεπτέμβριο και Οκτώβριο. Η Ινούλα είναι ειδικό ίαμα για τον ερεθιστικό βρογχικό βήχα, ιδιαίτερα στα παιδιά. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί όπου υπάρχει έντονη καταρροή όπως στη βρογχίτιδα ή το εμφύσημα. Το γλίσχρασμα έχει μια χαλαρωτική επίδραση που συνοδεύεται από τη διεγερτική δράση του αιθέριου ελαίου. Έτσι η απόχρεμψη συνοδεύεται από μια καταπραϋντική επίδραση, η οποία στο συγκεκριμένο βότανο συνδυάζεται και με μια αντιμικροβιακή δράση. Η ίνουλα χρησιμοποιείται ως τονωτικό, αντιβηχικό, διουρητικό και χολαγωγό, ενώ έχει και ελαφρές ανθελμινθικές ιδιότητες. Παλιά τη θεωρούσαν ειδικό για τη φυματίωση.

Σήμερα οι αντιβακτηριδιακές, αντιμυκητιακές , θερμαντικές και αποχρεμπτικές του ιδιότητες το καθιστούν κατάλληλο για τα αναπνευστικά νοσήματα, όπως άσθμα, βρογχίτιδα, πνευμονικές λοιμώξεις.

Η ρίζα του φυτού είναι εξάλλου κατά της άτονης δυσπεψίας και των πόνων του στομαχιού ενώ είναι και εμμηναγωγική .