Σημύδα

2,50 

Η σημύδα αντιμετωπίζει δραστικά τα εσωτερικά αίτια που προκαλούν την κυτταρίτιδα και βελτιώνει ταυτόχρονα σημαντικά την όψη της επιδερμίδας. Τα φλαβονοειδή που περιέχουν τα φρέσκα φύλλα σημύδας βοηθούν στην ενεργοποίηση του μεταβολισμού και ελευθερώνουν τον οργανισμό από ότι τον επιβαρύνει. Καταπολεμά την κατακράτηση υγρών κυρίως μέσω της ενίσχυσης των ενεργειών του οργανισμού.

Σεντέλλα

6,50 

ΤΟ ΕΛΙΞΗΡΙΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ θεωρείται πως έχει ηρεμιστικές και αγχολυτικές ιδιότητες.

Υποστηρίζεται πως επιδρά “κατευναστικά” στο κεντρικό νευρικό σύστημα αυξάνοντας παράλληλα τη συγκέντρωση “αναζωογονεί” ολόκληρο το νευρικό σύστημα έχοντας θετικές επιπτώσεις και στους τομείς της βελτίωσης της μνήμης και της δυνατότητας συγκέντρωσης.

Υποστηρίζεται ακόμη πως η κατανάλωση Σεντελας βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος, ενδυναμώνοντας τα τοιχώματα (και μειώνοντας τη σκλύρηνση) των αιμοφόρων αγγείων και “ρίχνοντας” τη πίεση. Με το τρόπο αυτό, φέρεται να είναι αποτελεσματική σε περιπτώσεις όπως είναι η φλεβίτιδα και η κακή κυκλοφορία στα άκρα.

Ρόδο της Ιεριχούς ( Ρόδο της Παναγίας )

5,00 

Το «Ρόδο της Ιεριχούς» προέρχεται από την έρημο του Ισραήλ και της Ιορδανίας και οι ντόπιοι πιστεύουν ότι φέρνει καλοτυχία και καλή υγεία, ενώ συνδέεται έντονα και με τη χριστιανική θρησκεία.

Είναι γνωστό και με τις ονομασίες «Φυτό της Νεκρανάστασης» ή «Ρόδο της Παναγίας» (σ.σ. Λέγεται ότι την συνόδευε στο ταξίδι της στην Αίγυπτο και «άνοιγε» μόνο για χάρη της). Πρόκειται για ένα φυτό που αντέχει σε δύσκολες συνθήκες και, μάλιστα, δεν «πεθαίνει» ποτέ! Μόλις βρεθεί σε υγρασία «μεταμορφώνεται» σε ένα καταπράσινο εντυπωσιακό φυτό που διατηρείται για αρκετό χρόνο και μπορεί ακόμη και να ανθίζει, ενώ ο κύκλος αυτός της ζωής του επαναλαμβάνεται για χρόνια… Η διαδικασία… πρασινίσματος είναι απλή και εύκολη αφού το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να το βρέξουμε ολόκληρο με λίγο νερό και να το τοποθετήσουμε σε ένα ρηχό σκεύος. Τα υπόλοιπα τα κάνει από μόνο του… Μόλις το νερό τελειώσει το φυτό «μαζεύεται» ξανά και ξεραίνεται, φτάνοντας πάλι στην πρότερη μορφή του. Όποτε και αν του ρίξουμε νερό θα ξεκινήσει την ίδια διαδικασία από την αρχή. Μαγικό ή θαυμαστό, όπως κι αν το χαρακτηρίσετε, το «Ρόδο της Ιεριχούς» εκπλήσσει με τις ιδιότητές του, αποτελώντας -αν μη τι άλλο- σύμβολο της αιωνιότητας, της μακροζωίας, του άφθαρτου και του αθάνατου της ψυχής!

Ρίγανη

2,00 

Θάμνος κοντός και φρυγανώδης με κορμό ξυλώδη χωρίς ελαστικότητα, τα κλαδιά του λεπτά σχηματίζουν ανθοφόρα κεφάλια στις άκρες, τα φύλλα έχουν σχήμα αυγοειδές, είναι χνουδωτά και σταχτόχρωμα. Αν τα τρίψουμε αναδύουν ευχάριστη αρωματική οσμή, τα άνθη λευκά αλλά και ρόδινα προς μενεξεδί με εξαίσιο άρωμα Ορίγανον το κοινόν – Origanum vulgare Tο όνομα της προέρχεται από τις λέξεις «όρος» και «γάνος» γάνος – η λαμπρότητα, το φυτό που λαμπρύνει το βουνό. Αυτό το πολυετές αρωματικό χόρτο το ευρύτατα διαδεδομένο σε όλους τους ξερότοπους της Ελλάδας, αυτοφυές, στα πιο άνυδρα και ανεμοδαρμένα βουνά και νησιά της χώρας μας, από την Κρήτη, στη Μακεδονία, στην Πελοπόννησο εκεί ψηλά στον Ταύγετο και στον Πάρνωνα, στα περισσότερα νησιά μας. Το μόνο που δεν αρέσει στο σκληραγογημένο αυτό φυτό είναι οι αμμουδερές παραλίες και οι βάλτοι ποτέ μα ποτέ δεν θα τη βρούμε σε αυτές τις περιοχές, θα τη συναντήσουμε όμως σε μέρη άγονα και άνυδρα και ενώ αγαπάει υπερβολικά τον ήλιο θα τη βρούμε να αντέχει και σε θερμοκρασίες χαμηλές ακόμα και σε μείον 25 βαθμούς. Άγρια Ελληνική ρίγανη γνωστή εδώ και χιλιάδες-χιλιάδες χρόνια, η καλύτερη στον κόσμο. Στην Αρχαία Ελλάδα τη συναντάμε να είναι σύμβολο χαράς και ευτυχίας καθώς τα γαμήλια στεφάνια συνήθιζαν να περιέχουν και κλαδιά ρίγανης αλλά και σαν καρύκευμα στην μαγειρική και σαν ένα από τα βασικότερα και ισχυρότερα ιάματα. Σήμερα κατόπιν πάρα-πάρα πολλών ερευνών από διάφορα πανεπιστήμια έχει αποδειχθεί ότι: ανθεκτικά στα αντιβιοτικά βακτήρια,πνευμονία,βρογχικά,γρίππη,κρυώματα,βήχας,τροφικές δηλητηριάσεις και πολλά άλλα Έχει αποδειχθεί σε εργαστηριακές δοκιμές ότι τα “μικρόβια” που προκαλούν κοινές ασθένειες δε αντέχουν στο πέρασμά της, ακόμα και ανθεκτικά στα αντιβιοτικά στελέχη μεταλλαγμένων βακτηρίων δεν έχουν καμία άμυνα απέναντι στη ρίγανη. Οι ιδιότητες της πολλές: αντιφλεγμονώδεις,αντιοξειδωτικές,θεραπευτικές,επουλωτικές,τονωτικές,χωνευτικές,εφιδρωτικές,αντιβηχικές,αντιδιαρροϊκές,αντισηπτικές,αντιφυσητικές,εμμηναγωγές,αντιαιμορραγικές,διουρητικές,αναλγητικές,αντι-καρκινογόνες,αντιμυκητιασικές,αντιβακτηριακές,αντιρευματικές,αντιπαρασιτικές,αποχρεμπτικές,ισχυρές αντιϊικές,αντι-αθηροσκληρωτικές,διευκολύνει την πέψη και ανοίγει την όρεξη,διεγερτική της μήτρας για αυτό δεν χορηγείτε ποτέ σε εγκύους.

Ραβέντι

4,00 

Σε μικρές δόσεις χορηγείται ως αντιφλεγμονώδες. Είναι στυπτικό και βοηθά σημαντικά στη βελτίωση της όρεξης και την ομαλοποίηση της λειτουργίας του πεπτικού συστήματος. Επίσης είναι χρήσιμο για την καταρροή του στομάχου και των εντέρων αλλά και δυσπεψία. Είναι χολαγωγό , χρησιμοποιείται σε μεγάλο βαθμό ως καθαρτικό για τη χρόνια δυσκοιλιότητα και εντερική ατονία. Μαλακώνει τις αιμορροΐδες και ραγάδες του ορθού. Στη λαϊκή ιατρική το ραβέντι (ρίζα) ως εκχυμα χρησιμοποιείται ως επανορθωτική θεραπεία για την αναιμία,τη φυματίωση διάφορες διαταραχές του πεπτικού συστήματος και της χοληδόχου κύστης νόσου.

Πικρόξυλο (Quassia Lignum)

7,20 

Το πικρόξυλο είναι ένα βότανο με εξαιρετικές ιδιότητες κατά του σακχαρώδη διαβήτη και της χοληστερίνης. Ρυθμίζει και τα δύο αποτελεσματικά και θεωρείται ο καλύτερος ρυθμιστής της γλυκόζης.

Στο κόσμο, είναι περισσότερο γνωστό για την εντυπωσιακή ρύθμιση του σακχάρου και των λιπιδίων (χοληστερίνης) του αίματος. Μια ιδιότητα που φαίνεται να είναι ισχυρότερη σε σχέση με άλλα βότανα της κατηγορίας αυτής. Βοηθά επίσης και στο αδυνάτισμα και τη δυσκοιλιότητα.

Επιστημονικές έρευνες δείχνουν, τη προστατευτική δράση του φυτού έναντι ορισμένων μορφών καρκίνου (λευχαιμία κλπ.) καθώς και ενάντια στην εμφάνιση ελκών του γαστρεντερικού συστήματος.

Πασιφλώρα

4,00 

Το βαμμα Πασιφλωρας (Passiflora incarnata) περιέχει τα ίδια ενεργά συστατικά με το αποξηραμένο βότανο πασιφλώρα. Στη σύγχρονη βοτανοθεραπεία, η Πασιφλώρα θεωρείται πως είναι ένα βοτανο με ήπια, αλλά ιδιαίτερα αποτελεσματική, ηρεμιστική δράση. Θεωρείται πως επιδρά στο κεντρικό νευρικό σύστημα αντιμετωπίζοντας διαταραχές όπως είναι το άγχος, η μελαγχολία, η υπερένταση και η υπερβολική νευρικότητα.

Νταμιάνα

4,00 

Η ονομασία νταμιάνα πιθανόν να προέκυψε από την αγχολυτική και χαλαρωτική επίδραση του βοτάνου, μια και στα λατινικά (πιθανότατα με ρίζα την ελληνική λέξη δαμάζω), damiana» σημαίνει «αυτή που τιθασεύει».

Ως θεραπευτικό βότανο χρησιμοποιούνται σήμερα τα αποξηραμένα φύλλα του φυτού ενώ οι τονωτικές ιδιότητές του αποδίδονται, ως επί το πλείστον, στη δαμιανίνη, μια πικρή ουσία με χαλαρωτική δράση για το κεντρικό νευρικό σύστημα.

Η χρήση της νταμιάνας για την τόνωση της σεξουαλικότητας, σε περιπτώσεις στυτικής ανεπάρκειας, έχει υποστηριχθεί και ερευνητικά αν και τα αποτελέσματα αναφέρονται μέχρι στιγμής σε πειραματόζωα. Πιστεύεται ότι η ιδιότητα αυτή του βοτάνου βασίζεται στη δράση της ως αναστολέας της αρωματάσης, ενός ενζύμου που καταλύει τη μετατροπή της τεστοστερόνης σε οιστρογόνα, αυξάνοντας έτσι τη συγκέντρωσή της στον οργανισμό.

Άλλες παραδοσιακές χρήσεις της δαμιάνας αφορούν τη μείωση του σακχάρου του αίματος, την κατάθλιψη, το άγχος και τη νυχτερινή ενούρηση.

Η δαμιάνα έχει επίσης ηρεμιστικές, αντισπασμωδικές, στυπτικές, διουρητικές, και ήπιες υπακτικές ιδιότητες. Έχουν αναφερθεί επίσης αντιβηχικές. αντιασθματικές και γενικές τονωτικές για το αναπνευστικό σύστημα ιδιότητες και ενδείξεις για το γαστρεντερικό σύστημα όπως η δυσεντερία, η δυσπεψία και η δυσκοιλιότητα. Σε πολλά κράτη έχουν αποδωθεί στο φυτό αυτό και ανορεκτικές-θερμογενετικές ιδιότητες.

Μπελλαντόννα

6,00 

Το όνομα Μπελλαντόννα Άτροπα (Atropa Belladonna) δόθηκε από τον διάσημο αρχαίο έλληνα φυσιοδίφη Διοσκουρίδη (Άτροπα) από το όνομα μίας εκ των τριών Μοιρών , Άτροπο, η οποία έκοβε το νήμα της ζωής.

Belladonna (bella – donna) στα ιταλικά και ισπανικά σημαίνει ωραία γυναίκα και εικάζεται ότι η ονομασία προέρχεται από το γεγονός ότι οι γυναίκες της αριστοκρατίας χρησιμοποιούσαν τον χυμό του φυτού στο νερό τους για να πετύχουν διαστολή της κόρης του οφθαλμού και μια πιο γυαλιστερή όψη του.

Η Atropa belladona είναι εξαιρετικά δηλητηριώδης. Ο υψηλός βαθμός τοξικότητας της υπάρχει σε όλα τα μέρη του φυτού και ιδιαίτερα στους σπόρους, τις ρίζες και τα φύλλα. Το φυτό χρησιμοποιείται κυρίως μετά από έκθλιψη (γουδί) ,βρασμό και το χυμό ανακατεμένο με αλκοόλ ή εμβαπτισμό.

Μιξ Βοτάνων για για Πέτρα στα Νεφρά

5,00 

Καθαρίζει τον οργανισμό σας από πέτρες στα νεφρά, αλλά επίσης προλαμβάνει και τον σχηματισμό τους.

Μάραθος

1,50 

O μάραθος είναι πολυετές φυτό που μπορεί να φτάσει ως και 2 μέτρα ύψος. Τα άνθη του είναι μικρά κίτρινα και τα φύλλα του πράσινα. Οι σπόροι του που χρησιμοποιούνται για τσάι είναι μικροί γριζοπράσινοι. Είναι ένα βότανο που χρησιμοποιείται σε όλες τις περιοχές της Μεσογείου και μοιάζει αρκετά με το γλυκάνισο.

Μανδραγόρας

8,00 

Ο μανδραγόρας έχει μια μακριά καφέ ρίζα σαν παντζάρι. Στους αρχαίους καιρούς πιστεύονταν ότι ο Μανδραγόρας είχε μαγικές δυνάμεις. Η διχαλωτή ρίζα του παρομοιάζονταν με ανθρώπινο σώμα και πίστευαν ότι είχε δυνάμεις από τα σκοτεινά πνεύματα της γης. Για να ξεριζώσουν το μανδραγόρα έπρεπε να το κάνουν μόνο μεσάνυχτα και μετά από απαραίτητες προσευχές και τελετουργίες. Κάποιος ζωγράφιζε τρεις κύκλους γύρω από το φυτό με ένα μυτερό κλαδί ιτιάς και μετά έδεναν ένα μαύρο σκύλο στο φυτό με ένα σπάγκο. Ανθρώπινα χέρια δεν έπρεπε να έρθουν σε επαφή με το φυτό. Πιστεύονταν πως όταν ο μανδραγόρας έβγαινε από το έδαφος έβγαζε μια στριγκλιά που σκότωνε ή τρέλαινε όποιον δεν είχε προφυλαγμένα τα αυτιά του εκείνη την ώρα. Ακόμα από την εποχή της βίβλου στην Γένεση υπάρχουν αναφορές για την χρήση του Μανδραγόρα σαν αφροδισιακό και σαν βοτάνι για τεκνοποιία. Η Ραχήλ απελπισμένη που δεν έκανε παιδιά με τον Ιακώβ κατέφυγε στον μανδραγόρα για να γεννήσει τον Ιωσήφ. Στο μεσαίωνα το φυτό ονομάζονταν “μήλο του σατανά” και πίστευαν ότι προκαλούσε τρέλα. Πίστευαν ότι κάτω από τα δέντρα που γίνονταν απαγχονισμοί φύτρωνε μανδραγόρας από το σπέρμα των κρεμασμένων. Ο μανδραγόρας ήταν βασικό συστατικό για τα μαντζούνια των μαγισσών της εποχής και το πιο κοινό παράδειγμα της κατάχρησης των φαρμακευτικών ιδιοτήτων των φυτών από αυτούς που είχαν εμμονές με τις μαγικές και οργιαστικές τελετουργίες με τις οποίες μερικά παραισθησιογόνα ναρκωτικά φυτά είχαν στενά συνδεθεί. Σήμερα, η σύγχρονη επιστήμη έχει αποφανθεί ότι οι ρίζες του μανδραγόρα περιέχονται στην κατηγορία των αναλγητικών όπως η μπελαντόνα και τα φύλλα της κόκας. Δύο από τα ενεργά χημικά συστατικά του μανδραγόρα είναι η ατροπίνη και η σκοπολαμίνη δύο ισχυρά κατευναστικά. Ο μανδραγόρας έχει επίσης μεγάλη περιεκτικότητα σε μανδραγορίνη, ένα ισχυρό υπνωτικό και ναρκωτικό. Είναι έτσι εύκολο να καταλάβουμε γιατί αποδίδονται στο φυτό αφροδισιακές ιδιότητες όπως επίσης ο κίνδυνος να προκαλέσει τρέλα η και θάνατο. Είναι εμετικό και καθαρτικό προξενώντας συστολές στο στομάχι. Αλλά σε κάθε περίπτωση η απευθείας λήψη της ρίζας δεν συνιστάται. Τα αποτελέσματα από την χρήση του μανδραγόρα είναι είναι εξαιρετικά απρόβλεπτα και πολύ τοξικά.