Πιπέρι Ροζ ( Κόκκος )

4,60 

Είναι αρωματικό με γλυκιά, πιπεράτη γεύση και χαρακτηριστικό , μάλλον εξωτικό, ροζ χρώμα που το κάνει απαραίτητο στην gourmet κουζίνα.

Χρησιμοποιείται σε πολλές συνταγές σε συνδυασμό με τους άλλους σπόρους πιπεριού ώστε να δώσουν ένα πολύχρωμο μείγμα, ενώ επίσης χρησιμοποιείται σε γλυκά και στο τσάι.

Πιπέρι Πράσινο ( Κόκκος )

4,50 

Το πράσινο πιπέρι έχει πιο ήπια γεύση από το μαύρο και είναι περισσότερο αρωματικό. Για αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ελαφριά πιάτα.

Είναι αυτό που παίρνουμε από το πρώτο στάδιο ωρίμανσης του φυτού και η γεύση του είναι ελαφρώς όξινη.

Μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε ολόκληρο ή ψιλοκομμένο. Ταιριάζει με λαχανικά, ελαφριές σάλτσες, με λεμονάτα φαγητάκαι με συνταγές στις οποίες χρησιμοποιείται αλκοόλ.

Πιπέρι Μαύρο Σπυρί

2,60 

Το μαύρο πιπέρι είναι ο ανώριμος πράσινος καρπός του φυτού Piper nigrum. Ο ανώριμος αυτός καρπός συλλέγεται και αποξηραίνεται στον ήλιο και γίνεται μαύρος και σκληρός. Είναι το βασικότερο μπαχαρικό στις παγκόσμιες κουζίνες. Η πιπερίνη είναι ένα συστατικό που περιέχεται στο πιπέρι και είναι υπεύθυνη για την πικάντικη και καυτερή γεύση του. Χρησημοποιείται σε όλα τα σχεδον τα πιάτα, σαλάτες, σάλτσες, κρεατικά, ψαρικά, λαχανικά, ζυμαρικά. Για τις ευργετικές και θεραπευτικές ιδιότητες του πιπεριού μπορούμε να πούμε ότι λόγω της καυτερής γεύσης του, ενδυναμώνει τον οργανισμό και βοηθά στην πέψη. Επίσης αυξάνει την όρεξη και ανακουφίζει από τον τυμπανισμό. Φαρμακευτικά, η πιπερίνη περιέχεται σε αρκετά χάπια για την καταπολέμηση στομαχικών δυσλειτουργιών.

Χρένο

6,80 

Το Χρένο ή η Αρμοράκια είναι ποώδες, πολυετές φυτό της οικογένειας των Σταυρανθών. Το φυτό είναι πιθανόν να προέρχεται από τη Νοτιοανατολική Ευρώπη και τη Δυτική Ασία και αργότερα μετανάστευσε στη Ν.Αμερική.

Υπάρχουν δύο ποικιλίες του khreyn. Το “κόκκινο” khreyn αναμιγνύεται με το κόκκινο τεύτλο (παντζάρι) και το “λευκό” khreyn δεν περιέχει τεύτλο.

Χελιδόνιο

8,80 

Το χελιδόνιο χρησιμοποιείτο για χιλιάδες χρόνια κατά του καταρράκτη αλλά και γενικότερα σε προβλήματα όρασης. ήπιο αναλγητικό χολαγωγό αντιμικροβιακό ηρεμιστικό του κεντρικού νευρικού συστήματος Χρησιμοποιείται επίσης για την αφαίρεση μυρμηγκιών του δέρματος, κρεατόελιών και για την θεραπεία διαφόρων δυσμορφιών του δέρματος. Βοηθάει στην θεραπεία του άσθματος, της βρογχίτιδας Βελτιώνει τη ροή της χολής στη χοληδόχο κύστη και δρα αποτελεσματικά για την αντιμετώπιση της χολολιθίασης και του πόνου της χοληδόχου κύστεως. Φημίζεται για την αντικαρκινική του δράση κυρίως για της υπερπλαστικές δερματοπάθειες, οι οποίες υπό την επίδραση των ένζυμων που περιέχει το φυτό, σιγά σιγά διαλύονται. Οι αρχαίοι γιατροί Γαληνός και Διοσκουρίδης το χρησιμοποιούσαν για τη θεραπεία οφθαλμικών παθήσεων (καταρράκτης, θαμπάδα) και για τον ίκτερο. Σήμερα χρησιμοποιείται επίσης για την χολολιθίαση, σαν διουρητικό, καθαρκτικό, αντισπασμωδικό, αναλγητικό, ηρεμιστικό, για την ουρική αρθρίτιδα, την αρτηριοσκλήρυνση, τους εντερικούς πόνους, για την υδρωπικία, για τις αιμορροΐδες και για δερματικές παθήσεις, όπως τους κάλους, μυρμηγκιές, λειχήνες, μυκητιάσεις, κρεατοελιές, έρπη κ.λ.π. Ο χυμός του έχει αντιβακτηριακές και γενικά αντιμικροβιακές ιδιότητες. Ορισμένοι το αποδίδουν και αντικαρκινικές ιδιότητες. Χρησιμοποιούνται οι ρίζες του σε μορφή σκόνης, τα φύλλα και τα άνθη ξηρά σαν αφέψημα ή αναμεμιγμένα με κρασί και το ξεραμένο φυτό ή ο κίτρινος χυμός του για εξωτερική χρήση. Το χελιδόνιο ενισχύει τη λειτουργία του συκωτιού, καθαρίζει το αίμα, ενισχύει την παραγωγή του και αποτοξινώνει τον οργανισμό. Χρησιμοποιείται αποτελεσματικά για τις ασθένειες του ήπατος, της χοληδόχου κύστης και των νεφρών. Είναι αποτελεσματικό για τις λοιμώξεις και της πέτρες της χολής, τον ίκτερο , τις αιμορροΐδες, τις εμβοές των αφτιών, τις πέτρες στα νεφρά, τους πόνους κατά την ούρηση.

Φύλλα Καρυδιάς

7,00 

Η καρυδιά είναι ένα πολύτιμο δέντρο του οποίου όλα τα μέρη είναι χρήσιμα, όπως τα φύλλα, ο πράσινος φλοιός του καρπού, ο φλοιός των μίσχων και των ριζών, η επιδερμίδα της ψίχας, τα καρύδια, τα άνθη και φυσικά το ξύλο της.

Τα φύλλα της καρυδιάς έχουν ισχυρή, αρωματική οσμή, που γίνεται πιο έντονη όταν τα τρίβει κανείς με τα δάκτυλα του. Η δε γεύση τους είναι υπόπικρη, ρητινώδης και ελαφρά δηκτική. Είναι πλούσια σε βιταμίνη C (σχεδόν 1% του βάρους) και σε καροτίνη.

Περιέχουν γιουγκλόνη, γιουγκλαντίνη (μια από τις πιο σημαντικές ουσίες της καρυδιάς), τανίνη, ινοσίτη, δεψικές ουσίες, κερκετίνη, καϊμπφερόλη, καφεϊκό οξύ, ίχνη π-κουμαρικού οξέος ένα αιθέριο έλαιο, μια χρωστική και μια πικρή ουσία.

Οι τανίνες ευνοούν την αποκατάσταση του πνευμονικού παρεγχύματος και μαζί με τον ινοσίτη αποτελούν τονωτικά των μυϊκών ιστών. Η γιουγκλαντίνη ένα αλκαλοειδές, είναι καθαρτική και διεγείρει την όρεξη επιδρώντας ευνοϊκά στο στομάχι.

Επίσης το αφέψημα των φύλλων είναι κατάλληλο για την αντιμετώπιση αμυγδαλίτιδας και ρινικής καταρροής. Κατεβάζει επίσης το σάκχαρο των διαβητικών, καθώς στο διάστημα χρησιμοποιήσεως ινσουλίνης μειώνει το σάκχαρο των ούρων και καθαρίζει το αίμα.

Χρησιμοποιείται επίσης για εξωτερικές πλύσεις τραυμάτων και τη θεραπεία των δερματικών φλυκταινών.

Τα φύλλα της καρυδιάς διώχνουν τα έντομα, τα μυρμήγκια και προπαντός τους κοριούς.

Σεντέλλα

6,50 

ΤΟ ΕΛΙΞΗΡΙΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ θεωρείται πως έχει ηρεμιστικές και αγχολυτικές ιδιότητες.

Υποστηρίζεται πως επιδρά “κατευναστικά” στο κεντρικό νευρικό σύστημα αυξάνοντας παράλληλα τη συγκέντρωση “αναζωογονεί” ολόκληρο το νευρικό σύστημα έχοντας θετικές επιπτώσεις και στους τομείς της βελτίωσης της μνήμης και της δυνατότητας συγκέντρωσης.

Υποστηρίζεται ακόμη πως η κατανάλωση Σεντελας βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος, ενδυναμώνοντας τα τοιχώματα (και μειώνοντας τη σκλύρηνση) των αιμοφόρων αγγείων και “ρίχνοντας” τη πίεση. Με το τρόπο αυτό, φέρεται να είναι αποτελεσματική σε περιπτώσεις όπως είναι η φλεβίτιδα και η κακή κυκλοφορία στα άκρα.

Ραβέντι

4,00 

Σε μικρές δόσεις χορηγείται ως αντιφλεγμονώδες. Είναι στυπτικό και βοηθά σημαντικά στη βελτίωση της όρεξης και την ομαλοποίηση της λειτουργίας του πεπτικού συστήματος. Επίσης είναι χρήσιμο για την καταρροή του στομάχου και των εντέρων αλλά και δυσπεψία. Είναι χολαγωγό , χρησιμοποιείται σε μεγάλο βαθμό ως καθαρτικό για τη χρόνια δυσκοιλιότητα και εντερική ατονία. Μαλακώνει τις αιμορροΐδες και ραγάδες του ορθού. Στη λαϊκή ιατρική το ραβέντι (ρίζα) ως εκχυμα χρησιμοποιείται ως επανορθωτική θεραπεία για την αναιμία,τη φυματίωση διάφορες διαταραχές του πεπτικού συστήματος και της χοληδόχου κύστης νόσου.

Πικρόξυλο (Quassia Lignum)

7,20 

Το πικρόξυλο είναι ένα βότανο με εξαιρετικές ιδιότητες κατά του σακχαρώδη διαβήτη και της χοληστερίνης. Ρυθμίζει και τα δύο αποτελεσματικά και θεωρείται ο καλύτερος ρυθμιστής της γλυκόζης.

Στο κόσμο, είναι περισσότερο γνωστό για την εντυπωσιακή ρύθμιση του σακχάρου και των λιπιδίων (χοληστερίνης) του αίματος. Μια ιδιότητα που φαίνεται να είναι ισχυρότερη σε σχέση με άλλα βότανα της κατηγορίας αυτής. Βοηθά επίσης και στο αδυνάτισμα και τη δυσκοιλιότητα.

Επιστημονικές έρευνες δείχνουν, τη προστατευτική δράση του φυτού έναντι ορισμένων μορφών καρκίνου (λευχαιμία κλπ.) καθώς και ενάντια στην εμφάνιση ελκών του γαστρεντερικού συστήματος.

Πασιφλώρα

4,00 

Το βαμμα Πασιφλωρας (Passiflora incarnata) περιέχει τα ίδια ενεργά συστατικά με το αποξηραμένο βότανο πασιφλώρα. Στη σύγχρονη βοτανοθεραπεία, η Πασιφλώρα θεωρείται πως είναι ένα βοτανο με ήπια, αλλά ιδιαίτερα αποτελεσματική, ηρεμιστική δράση. Θεωρείται πως επιδρά στο κεντρικό νευρικό σύστημα αντιμετωπίζοντας διαταραχές όπως είναι το άγχος, η μελαγχολία, η υπερένταση και η υπερβολική νευρικότητα.

Μπελλαντόννα

6,00 

Το όνομα Μπελλαντόννα Άτροπα (Atropa Belladonna) δόθηκε από τον διάσημο αρχαίο έλληνα φυσιοδίφη Διοσκουρίδη (Άτροπα) από το όνομα μίας εκ των τριών Μοιρών , Άτροπο, η οποία έκοβε το νήμα της ζωής.

Belladonna (bella – donna) στα ιταλικά και ισπανικά σημαίνει ωραία γυναίκα και εικάζεται ότι η ονομασία προέρχεται από το γεγονός ότι οι γυναίκες της αριστοκρατίας χρησιμοποιούσαν τον χυμό του φυτού στο νερό τους για να πετύχουν διαστολή της κόρης του οφθαλμού και μια πιο γυαλιστερή όψη του.

Η Atropa belladona είναι εξαιρετικά δηλητηριώδης. Ο υψηλός βαθμός τοξικότητας της υπάρχει σε όλα τα μέρη του φυτού και ιδιαίτερα στους σπόρους, τις ρίζες και τα φύλλα. Το φυτό χρησιμοποιείται κυρίως μετά από έκθλιψη (γουδί) ,βρασμό και το χυμό ανακατεμένο με αλκοόλ ή εμβαπτισμό.

Μανδραγόρας

8,00 

Ο μανδραγόρας έχει μια μακριά καφέ ρίζα σαν παντζάρι. Στους αρχαίους καιρούς πιστεύονταν ότι ο Μανδραγόρας είχε μαγικές δυνάμεις. Η διχαλωτή ρίζα του παρομοιάζονταν με ανθρώπινο σώμα και πίστευαν ότι είχε δυνάμεις από τα σκοτεινά πνεύματα της γης. Για να ξεριζώσουν το μανδραγόρα έπρεπε να το κάνουν μόνο μεσάνυχτα και μετά από απαραίτητες προσευχές και τελετουργίες. Κάποιος ζωγράφιζε τρεις κύκλους γύρω από το φυτό με ένα μυτερό κλαδί ιτιάς και μετά έδεναν ένα μαύρο σκύλο στο φυτό με ένα σπάγκο. Ανθρώπινα χέρια δεν έπρεπε να έρθουν σε επαφή με το φυτό. Πιστεύονταν πως όταν ο μανδραγόρας έβγαινε από το έδαφος έβγαζε μια στριγκλιά που σκότωνε ή τρέλαινε όποιον δεν είχε προφυλαγμένα τα αυτιά του εκείνη την ώρα. Ακόμα από την εποχή της βίβλου στην Γένεση υπάρχουν αναφορές για την χρήση του Μανδραγόρα σαν αφροδισιακό και σαν βοτάνι για τεκνοποιία. Η Ραχήλ απελπισμένη που δεν έκανε παιδιά με τον Ιακώβ κατέφυγε στον μανδραγόρα για να γεννήσει τον Ιωσήφ. Στο μεσαίωνα το φυτό ονομάζονταν “μήλο του σατανά” και πίστευαν ότι προκαλούσε τρέλα. Πίστευαν ότι κάτω από τα δέντρα που γίνονταν απαγχονισμοί φύτρωνε μανδραγόρας από το σπέρμα των κρεμασμένων. Ο μανδραγόρας ήταν βασικό συστατικό για τα μαντζούνια των μαγισσών της εποχής και το πιο κοινό παράδειγμα της κατάχρησης των φαρμακευτικών ιδιοτήτων των φυτών από αυτούς που είχαν εμμονές με τις μαγικές και οργιαστικές τελετουργίες με τις οποίες μερικά παραισθησιογόνα ναρκωτικά φυτά είχαν στενά συνδεθεί. Σήμερα, η σύγχρονη επιστήμη έχει αποφανθεί ότι οι ρίζες του μανδραγόρα περιέχονται στην κατηγορία των αναλγητικών όπως η μπελαντόνα και τα φύλλα της κόκας. Δύο από τα ενεργά χημικά συστατικά του μανδραγόρα είναι η ατροπίνη και η σκοπολαμίνη δύο ισχυρά κατευναστικά. Ο μανδραγόρας έχει επίσης μεγάλη περιεκτικότητα σε μανδραγορίνη, ένα ισχυρό υπνωτικό και ναρκωτικό. Είναι έτσι εύκολο να καταλάβουμε γιατί αποδίδονται στο φυτό αφροδισιακές ιδιότητες όπως επίσης ο κίνδυνος να προκαλέσει τρέλα η και θάνατο. Είναι εμετικό και καθαρτικό προξενώντας συστολές στο στομάχι. Αλλά σε κάθε περίπτωση η απευθείας λήψη της ρίζας δεν συνιστάται. Τα αποτελέσματα από την χρήση του μανδραγόρα είναι είναι εξαιρετικά απρόβλεπτα και πολύ τοξικά.